ՄԱՄԼՈ ՀԱՂՈՐԴԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ

«Արարատ» ռազմավարագիտական կենտրոնն անցկացնում է
հասարակական քննարկում`

ՀԱՅ-ԹՈՒՐՔԱԿԱՆ ՄԻՋՊԵՏԱԿԱՆ ՆԵՐԿԱ ԳՈՐԾԸՆԹԱՑԻ
ԵՎ
ԱՅՍՊԵՍ ԿՈՉՎԱԾ «ՃԱՆԱՊԱՐՀԱՅԻՆ ՔԱՐՏԵԶԻ» ՄԱՍԻՆ

Քննարկումը տեղի կունենա ապրիլի 30-ին, ժամը 14:00-ին

«Էրեբունի պլազայի» բիզնես կենտրոնի
«Էրեբունի» կոնֆերանս դահլիճում, 9-րդ հարկ
հասցեն` Վազգեն Սարգսյան 26/1

«ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ ԵՒ ՏԱՐԱԾԱՇՐՋԱՆԸ ԱՐԴԻ ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՀԱՄԱԿԱՐԳՈՒՄ»

2008թ. հունիսի 30-ից մինչև օգոստոսի 2-ը «Արարատ» ռազմավարագիտական կենտրոնը Երևանում կազմակերպում է «Հայաստանը և տարածաշրջանը արդի միջազգային քաղաքական համակարգում» ամառային դպրոց/դասընթացներ։

Ծրագրի նպատակներն են` արդի միջազգային հարաբերությունների համատեքստում Հայաստանի և տարածաշրջանի աշխարհաքաղաքական իրավիճակի բազմակողմանի քննական լուսաբանումն ու ուսուցումը, ինչպես նաև ուսանողների վերլուծական կարողությունների զարգացումը:

Առաջարկվող դասընթացներն են.

• Տարածաշրջանային մերօրյա հակամարտությունների պատմաքաղաքական արմատները, ներառյալ պատմական ժողովրդագրության և աշխարհագրության հիմնահարցեր.
• Ազգային ինքնություն, ազգայնականություն. հայկական և օտար փորձի վերլուծություն.
• Ներկա աշխարհառազմավարական իրավիճակը տարածաշրջանում, միջազգային հարաբերություններ, անվտանգության խնդիրներ.
• Հոգեբանական/տեղեկատվական պատերազմներ, քարոզչություն-հակաքարոզչություն, PR և հասարակական կարծիքի ձևավորում.
• Համացանցում (Internet) անվտանգ և արդյունավետ աշխատանքի հիմունքներ, տեղեկատվության տարածում։

Դասընթացները վարում են քաղաքագիտության, սոցիոլոգիայի, հոգեբանության, պատմության և տեղեկատվական տեխնոլոգիաների առաջատար մասնագետներ։ Դասախոսություններին զուգահեռ կանցկացվեն սեմինար-պարապմունքներ՝ գործնական աշխատանքներ, քննարկումներ, կինոդիտումներ։

ԱՄԱՌԱՅԻՆ ԴՊՐՈՑՆ ԱՆՎՃԱՐ Է

Ուսանողներն ընտրվելու են մրցութային սկզբունքով` դիմումում ներկայացված տվյալների և հարցազրույցի արդյունքների հիման վրա։ Հարցազրույցի կհրավիրվեն միայն ընտրության առաջին (դիմումի) փուլն անցած ուսանողները։

Ամառային դպրոցը նախատեսված է հասարակական գիտություններ ուսումնասիրող՝ հիմնականում 2-րդ և բարձր կուրսերի, ինչպես նաև մագիստրատուրայի ուսանողների համար։ Ընտրության ժամանակ նկատի կառնվեն դիմորդների՝ համակարգչից ու համացանցից օգտվելու բազային հմտությունները։ Խիստ ցանկալի է նաև օտար լեզուների, հատկապես անգլերենին և ռուսերենին տիրապետումը։

• Դասընթացներն անցկացվելու են սեղմ ժամանակացույցով։
• Մրցույթը շահած յուրաքանչյուր ուսանողի ներկայությունը և մասնակցությունը բոլոր դասերին պարտադիր են։
• Դպրոցը հաջողությամբ ավարտած ուսանողները կստանան համապատասխան վկայականներ։
• Դասընթացներին արդյունավետ մասնակցությունը մեծապես կնպաստի ձեր մասնագիտական պատրաստվածությանն ու հետագա աշխատանքային գործունեությանը։
• Դիմումներն ընդունվում են մինչև ս.թ. մայիսի 12-ը ներառյալ։

Դիմումին անհրաժեշտ է կցել ինքնակենսագրությունը և անձնագրի պատճեն։ Լրացված փաստաթղթերի փաթեթը հանձնել Այգեձորի նրբանցք #10 հասցեում գտնվող «Արարատ» ռազմավարագիտական կենտրոնին կամ ուղարկել amar2008@dproc.net էլ-փոստի հասցեով մինչև մայիսի 12-ը։
Դիմումի ձևը կարելի է ներբեռնել (download) http://amar2008.dproc.net կայքից։

Լրացուցիչ տեղեկություններ ստանալու համար աշխատանքային օրերին ժամը 14:30-ից մինչև 17:30-ը կարող եք զանգահարել (+374 10) 27-48-33 հեռախոսահամարով։

...настало время передислокации – замены политики признания Геноцида армян на политику делегирования и признания Армянского Вопроса...

Армен Айваязян

Ататаюрк писал: "Однажды Россия потеряет контроль над народами, которые сегодня держит крепко в руках. Мир выйдет на новый уровень. В тот самый момент Турция должна знать, что ей делать. Под властью России находятся наши братья по крови, по вере, по языку. Мы должны быть готовы поддержать их. Но быть готовыми не значит ждать молча того момента. Надо готовиться. Но как же народы готовятся к такому моменту? Народы готовятся к такому моменту, поддерживая духовные мосты. Наш общий язык - наш мост. Наша общая вера - наш мост. Наша общая история - наш мост. Мы должны вспомнить о своих корнях и объединить нашу историю, волею судеб разделившую нас с нашими братьями. Мы не должны ждать, когда они к нам потянутся, мы должны сами к ним приближаться. Россия в один прекрасный день падет. В тот самый день Турция станет для наших братьев страной, с которой они будут брать пример"...

...Бывший секретарь султана Абдул Гамида Мустафа Нетим в своей книге "Армянская резня, мои свидетельства" подчеркивал: "Благоустроенный, преуспевающий, строящий, верный османской родине армянский народ был хладнокровно истреблен преступниками. Пусть проклянет их бог". Турецкий высокопоставленный чиновник Наим-бей в своих мемуарах отмечал: "Из-за беспрецедентных выселений и резни армян имя турка удостоилось вечного проклятия всего человечества. В черные дни резни на обширной территории Турции, куда бы ни смотрели, нашли бы скелеты тысяч армян, которые были умерщвлены самым безжалостным образом"...

...В январе 1919 года уже сам Мустафа Кемаль, выступая перед трибуналом с обличительной речью, заявил: "Паши, которые совершили невиданные и невообразимые преступления и довели тем самым страну до нынешнего состояния для обеспечения своих личных интересов, снова разжигают недовольство. Они заложили основу всякого рода тирании, организовали высылки и погромы, сжигали, облив нефтью, грудных младенцев, насиловали женщин и девушек, конфисковали движимое и недвижимое имущество, высылали женщин в Мосул, совершая над ними всяческие насилия. Они погрузили на корабли тысячи невинных и сбросили их в море. Через глашатаев они возвестили, что подданные Оттоманской империи немусульмане обязаны отречься от своей веры и принять ислам. Они толкали на вероотступничество, заставляли стариков месяцами без пищи пешком покрывать большие расстояния, выполняя каторжные работы. Они отправляли женщин в публичные дома. . . Факт беспрецедентный в истории какой-либо другой нации". Это выступление не помешало Кемалю позднее признаться вдове Талаат-паши Айрие ханум, что "паша, конечно же, был прав и оказал неоценимую услугу Турции".
Менее чем через два года после своего выступления Мустафа Кемаль (в сентябре 1920 года) станет вдохновителем нашествия на Армению. Известно его письмо Али Фуад Джебесою от 14 сентября 1920 года: "С армянами начать благоприятную войну с тем, чтобы присоединить Азербайджан к Турции". Было бы непростительной глупостью думать, что в настоящее время проект молниеносной войны - широтного марш-броска через территорию Армении - не востребован турецкими военными стратегами, тем более что подобное вполне могло иметь место в 1993 году, в самый переломный период Карабахской войны. Вмешательство российского Генштаба не позволило тогда дислоцированным на территории Нахиджевана турецким подразделениям пересечь границу Армении в 50 км к югу от Еревана и открыть второй фронт...

...В заключение вновь хочется процитировать Нжде: "И горе тому народу, который заражен пессимизмом: он стоит на краю могилы. Кто виноват, географическое ли положение, христианская ли Европа, мусульманская ли Азия, судьба ли? Все, кроме нас?! Это умонастроение: жалуются, проклинают судьбу и бесконечно, бесконечно повторяют, что находимся мы на великих перекрестках и что плохи эти перекрестки. Но ведь здесь только одна жалкая истина, но сколько преимуществ взамен".